บล็อกหวังขี่เจ้า : ความรัก การงานและเพื่อนๆ

เปิดฟังเพลงในวิทยุออนไลน์ ได้ยินเพลงหนึ่ง.. เออ!! ทำไมเพราะงี้ว่ะ ลองฟังดูดิ
เวลาไม่มีความหมายอีกต่อไป โดม NOLOGO

งื้อๆ... กำลังบ่นๆ หายัยมิกกี้ ปกติจะคุย msn ด้วยเกือบทั้งวัน ก็ธรรมดาอ่ะ คนมันว่างงาน (ตกงาน สิไม่ว่า)  แกก็ตกงาน เค้าก็ตกงาน เห่ๆ วันๆ ก็นั่งเฝ้าเว็บบอร์ด เข้าห้องแชท ได้แต่ทักกันไป ทักกันมา

มาเที่ยวหาไอ้รุ่ง ที่บ้านตาก มาดูธุรกิจร้านเกมส์ของมันซะหน่อย ร้านมันก็ใช้ได้ เด็กเข้ามาเล่นเยอะดีเหมือนกัน ไม่รู้ดิก็ไม่ได้ตั้งใจมาหามันซะเท่าไร อิอิ ไม่รู้ว่าจะกลับเมื่อไร..ดี อยู่ๆ กับมันไปก่อน เน็ตก็มีให้เล่น เกมส์ก็มีให้เล่น อิอิ แจ่ม..ม.ม..ม

แล้วจะโทรหากันทำไมว่ะ โทรแล้วก็ทะเลาะๆ เถียงๆ กัน ด่ากัน แล้วไงวันนี้ แล้วไง ก็บอกแล้วไม่ต้องคุย แล้วไง ก็ทะเลาะกันแล้ว ไม่ต้องโทรคุยกันแล้ว เข้าใจไหม กูสงสารน้องเค้า น้องเค้าร้องไห้เนี่ย จะโทรหาน้องเค้าทำไมกันนักหนา จะโทรมาอีกกี่คนว่ะเนี่ย กูไม่อยากให้น้องเค้าร้องไห้ แล้วอย่าถามน่ะ ว่ากูไม่สงสารอีกคนหรอ

โอกาสก็ผ่านไป โดยการพิจารณาอย่างลังเล และต้องนั่งเครียด แต่ไม่เป็นไร เริ่มดีขึ้นแล้ว นึกมองตัวเองและสิ่งรอบข้าง คนเรานี่ช่างเหมือนกันทุกคน หมายถึง เหมือนกันตรงที่เราต่างกัน ง่ายๆ ก็คือ เราต่างกันเหมือนกันทุกคน เคยได้ยินเหมือนกันว่า

เครียดเลย เฮ้อ!! เหมือนจะตกงานซะงั้น เซ็งเลยอ่ะ มีโอกาสเลือกโรงเรียนก่อนแล้ว ทำไมน่ะ ทำไมไม่คว้าไว้น่ะ ไม่รู้ตอนนั้นคิดอะไรอยู่ เห่อๆ แล้วไง งานเข้าแล้วไหมล่ะ หวังน้ำบ่อหน้ามากนัก คิดแล้วเสียดาย รู้งี้เลือกเป็นครู อบต. ก็ดี เห่อๆ ไม่รู้รอบหน้าเค้าจะเรียกเอกคอมฯ ไหมน่ะ เบื่อตัวเองเหมือนกัน

เย่ๆ..เย่.. คืนนี้จะเดินทางแล้วยัยมิกชวนไปเที่ยวทะเล หุหุ ที่จันทรบุรีออกเดินทางตีสองอ่ะ แต่ตอนขึ้นรถมาจากตากเซ็งนิดหน่อย กะว่าจะรีบมาให้ถึงเชียงใหม่ไวๆ รถดันมาเสียกลางทางซะที ก็คิดอยู่ในใจว่าทำไมเค้าขับรถช้าจัง จากนั้นก็มาเปลี่ยนขึ้นรถหวานเย็น เห่อๆ ไม่เห็นจะเย็นเล้ย ร้อนมากๆ แวะเข้าขนส่งลำพูนอีก ยังซ้ำต้องมาจ่ายค่ารถ 2 ครั้ง บอกเลยครับว่ารถบริษัทถาวรฟาร์ม ห่วยๆๆ สุด...